تنبيه نامه براي متکبرين و مغرورين+نسيم معرفت+آيت الله سيداصغرسعا

تعرفه تبلیغات در سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

نتيجه تصويري براي آدم متکبر و مغرور


***نسيم معرفت***


به نام خداوند قادرِ متعال ، عزيز و قهار


 


تذکر و يادآوري براي متکبرين و مغرور ها


اي مغرور و  اي متکبر به چه جهت و براي چه  زندگي و امورات و آرزوهاي دنيوي ترا  فريفته و  مغرور کرده است ؟ و به چه جهت مغرور و مفتون و فريفته اين دار غرور (مظاهر فريبنده دنيا) شدي؟! و براي چه تکبّر و تفاخر به مال و جمال و علم و مقام و ساير امورات خود مي کني؟!  بدان و آگاه باش که آغاز پيدايش و وجود تو بعد از خاگ و گل ، نطفه و مَنيِّ جهنده مي باشد چنانکه خداوندِ تَبارَکَ وَ تَعالَي در سوره قيامه آيه 37 مي فرمايد : أَلَمْ يَکُ نُطْفَةًمِنْ مَنِيٍّ يُمْني : آيا او نطفه اى از مَنِىّ که در رَحِم ريخته مى شود نبود ؟ و نيز در سوره نحل آيه 4 مي فرمايد : خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصيمٌ مُبينٌ .خداوند انسان را  از نطفه اي ( ناچيز  ) بيافريد ، اما به ناگاه او ستيزه جويي آشکار است ( که بر ضد خالق خود مجادله و ستيزه جويي مي کند)  و نيز در سوره اَلأِنسان(دهر) آيه1 و 2 مي فرمايد : هَلْ أَتي‏ عَلَي الْإِنْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً *  إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ نَبْتَليهِ فَجَعَلْناهُ سَميعاً بَصيراً . آيا بر انسان روزگاراني نگذشت که چيز قابل ذکري نبود؟ * ما انسان را از نطفه مختلط و ممزوجي  آفريديم  و او را مى آزمائيم (لذا) او را شنوا و بينا قرار داديم . و اين کلمه يعني کلمه نطفه بيش از دَه بار يعني در حدود دوازده بار در قرآن کريم ذکر شده است و در اين امر و مطلب يعني ذکر لفظ نطفه در موارد متعدد از آيات خداوند حکيم ، آگاهي و هشدار و تذکر و يادآوري است براي انسانِ متکبر و مغرور و غافل و فريفته  و مغرور و فريب خورده به مال و جمال و علم و مقام و عنوان و شهرت و ماشين و خانه و ساير امور خود .  و معناي کلمه نطفه يا عبارت است از آب صاف و زُلالي که ممکن است کم باشد يا زياد ، چنانکه در کتاب هاي لغت از قبيل مفردات راغب اصفهاني که مختص به لغات و کلمات قرآني است و نيز کتاب صِحاح اللُّغه جوهري و کتاب اَقربُ المَوارِد شَرتوني همين معني ذکر شده است و از امام باقر ع نقل شده که در پاسخ به سؤال سائل يعني محمد بن مسلم ، در باره کلمه نطفه چنين فرمود : اَلنُّطفَةُ تَکونُ بَيضاءَ مِثلَ النُّخامَةِ الغَليظَةِ فَتَمکُثُ فِي الرَّحِمِ إذا صارَت فيهِ أربَعينَ يَوماً ، ثُمَّ تَصيرُ إلى عَلَقَةٍ يعني نطفه همانند خَلطِ غليظِ سينه ، سفيد مي باشد، پس مدّتي در رَحِم (زن) مى ‏مانَد تا اينکه مدّت زمانش به چهل روز برسد آنگاه  به عَلَقه تبديل مى‏شود .  يا اينکه نطفه به اصطلاحِ علمي  عبارت است از چيزي که به آن أِسپِرماتُوزُييد (در مَردان) و  أُووُل (در زنان)  مي گويند . و در  بين مردم  از باب تسامُح عرفي ، به نطفه ، مَنِيّ گفته مي شود  و نام کُل که مَنِيّ است بر جزء آن که نطفه است اطلاق مي گردد و در قرآن کريم  به نطفه ، ماء مَهين(أَ لَمْ نَخْلُقْکُمْ مِنْ ماءٍ مَهينٍ . سوره مرسلات آيه 20 ) و ماء دافِق(خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ . سوره طارق آيه 6 ) و غيره نيز گفته مي شود .


و چه زيبا  به فارسي سروده شده است اين شعر :


آنکه شده ساخته ز آب مني
نيست سزاوار مقام مني
لاف منيت زکسي درخور است
کو صمد است و همه جايش پر است


و بدان که پايان و نهايت تو  منتهي به جيفه و مردارِ گنديده و بد بو و متعفِّن مي شود و چه زيبا فرمود حضرت مولا اميرالمؤمنين (عَلَيهِ السَّلامُ)  :  مَا لِابْنِ آدَمَ وَ الْفَخْرِ- أَوَّلُهُ نُطْفَةٌ وَ آخِرُهُ جِيفَةٌ- وَلَا يَرْزُقُ نَفْسَهُ وَ لَا يَدْفَعُ حَتْفَهُ. فرزند آدم  (بني آدم ) را با فخر و تكبر چكار كه اولش نُطفه است و آخرش مردار است نه مي تواند خودش را روزي دهد ونه مي تواند مرگ را از خود دفع کند. (روزي دهنده و ستاننده روح و جان خداوند متعال است و  بطور موقّت چند روزي در اين دنيا به انسان ها مهلت داده شده است که شاکر خواهند بود و يا  ناسپاس و ...   )  اي مغرور و اي متکبر ، بگو که در جُمجُمه و در سَر و کَلَّه  و در مُخ و مغز تو چه چيزي هست؟! آيا اين مطالب و کلمات و آيات مذکوره براي تو مُبهم و نامفهوم است؟! هرگز چنين نيست  که اين مطالب مُبهم باشد بلکه تو خود را به جهل و ناداني زدي . آيا گمان مي کني که تو کسي هستي ؟!  آيا گمان مي کني که قهرمان و پهلوان و استوار و قوي و درست اندام و داراي مال و مُکنت و جمال و مقام و منصب و شهرت و عنوان و... هستي ؟!  گيرم که همه آنچه را که گمان مي کني  ، مال تو باشد و ادعاي تو نيز درست باشد ولي آيا ارزش دارد که به اين امور فاني و زوال پذير فريفته و مغرور شوي و فخر و مباهات بنمايي؟! بدان که همه اين امور فتنه و آزمايش و امتحان براي تو مي باشد . خداوند حکيم در سوره کهف آيه  7 فرمود :  إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَي الْأَرْضِ زينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً . ما آنچه را روي زمين است زينت آن قرار داديم ، تا آنها را بيازماييم که کدامينشان بهتر عمل مي کنند .  و در سوره حديد آيه 20  فرمود : اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَکُمْ وَ تَکاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ کَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَکُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِبدانيد زندگي دنيا تنها بازي و سرگرمي و تجمّل پرستي و فخرفروشي در ميان شما و افزون طلبي در اموال و فرزندان است ، همانند باراني که محصولش کشاورزان را در شگفتي فرو مي برد ، سپس خشک مي شود بگونه اي که آن را زردرنگ مي بيني سپس تبديل به کاه مي شود! و در آخرت ، عذاب شديد است يا مغفرت و رضاي الهي و ( به هر حال ) زندگي دنيا چيزي جز متاع فريب نيست .  و در سوره آل عمران آيه 14 فرمود : زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ مِنَ النِّساءِ وَ الْبَنينَ وَ الْقَناطيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ وَ الْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَ الْأَنْعامِ وَ الْحَرْثِ ذلِکَ مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ @ قُلْ أَ أُنَبِّئُکُمْ بِخَيْرٍ مِنْ ذلِکُمْ لِلَّذينَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها وَ أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصيرٌ بِالْعِبادِ.  محبّت امور مادي ، از زنان و فرزندان و اموال هنگفت از طلا و نقره و اسبهاي ممتاز و چهارپايان و زراعت ، در نظر مردم جلوه داده شده است ( تا در پرتو آن ، آزمايش و تربيت شوند ولي ) اينها ( در صورتي که هدف نهايي آدمي را تشکيل دهند ، ) سرمايه زندگي پست ( مادي ) است و سرانجام نيک ( و زندگيِ والا و جاويدان ) ، نزد خداست.


و بدان که هر انسان عاقلِ مکلف ، پيوسته در معرض امتحان و ابتلاء و تکليف مي باشد و بيهوده و عَبَث ، رها نشده است . خداوندِ تَبارَکَ وَ تَعالَي در سوره قيامه آيه 36 فرمود : أَيَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَکَ سُديً . آيا انسان مى پندارد که به حال خود رها مى شود و پس از مرگ زنده نمى گردد و کيفر و پاداشى در کار نيست ؟


اي غافل  و اي چسبيده به اين عالمِ مُلکي و ناسوتي و حيواني ، خداوند متعال ترا خلق نکرده که اهلِ لهو و لَعِب و لَغويّات و بي هدف و  غافل و مغرور و متکبر و حيله گر و مکّار و  مُقيم و ماندگار در مرتبه حيوانيت و بَهيميّت و چهار پايان باشي !! و سعي کن که مصداق اين آيات نباشي : ذَرْهُمْ يَأْکُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ . بگذار آنها بخورند ، و بهره گيرند ، و آرزوها آنان را غافل سازد ولي بزودي خواهند فهميد . (سورهُ الحجر الآية 3)  ، فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّي يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذي يُوعَدُونَ . آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فرو روند و بازي کنند تا زماني که روز موعود خود را ملاقات نمايند . (سورة المعارج الآية 42) 


و چه نيکو سروده شده به فارسي اين شعر  در توصيف برخي از افرادي که مُنغَمِر و فرو غلتيده در خوردن و آشاميدن و لذت هاي نفساني و حيواني هستند :
 چو کرمي کو ميان به نهان است
زمين وآسمان او همان است


و بدان و آگاه و مُتنبِّه باش اي مغرور و اي متکبر به اينکه تو  در دوره اي از دوران ها و روزي از روزگاران در کَتم و پوششي از عدم بودي و چيز قابل ذکري نبودي . خداوند حکيم در سوره انسان (دهر) آيه 1 چنين فرمود : هَلْ أَتي‏ عَلَي الْإِنْسانِ حينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَکُنْ شَيْئاً مَذْکُوراً . آيا بر انسان روزگاراني نگذشت که چيز قابل ذکري نبود؟ و روزي از روزگاران تو در شکم مادرت در نهايت ضعف و ناتواني بودي و قدرت بر چيزي نداشتي و ضعف و ناتواني تو در آن هنگام بسيار زياد بود و تو در آنجا ( در شکم و رَحِم مادر) در ظلمت ها و تاريکي هاي گوناگون (مَشيمَه ، رَحِم و شکم) اقامت داشتي چنانکه خداوند حکيم در سوره زُمَر آيه 6 چنين فرمود : ... يَخْلُقُکُمْ في‏ بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ في‏ ظُلُماتٍ ثَلاثٍ ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ .. او شما  را درشکم هاي مادرانتان با آفرينشي پس از آفرينشي در ميان تاريکي هاي سه گانه ( مَشيمَه ، رَحِم و شکم ) مي آفريند . تغذيه و غذا و قُوت و قُوَّت تو در رَحِمِ مادر و در آن ايام ،  خون آلوده و نجس و پَلِشت بود و به تحقيق در هر روز و شب و در تمام ايام بارداري در مَحفظه غِشاءِ آبي و مَشيمَه و در رَحِم  در حال دگرگوني و جابجايي و حرکت و انتقال و حرکت و جريان بودي  تا اينکه در شکم مادرت به  نُه ماه و اندي رسيدي و بعد از دگرگوني ها و تحوُّلات دوران جَنيني ، چنانکه در سوره مؤمنون آيه 13 و 14 به آن ها اشاره شده است :  ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً في‏ قَرارٍ مَکينٍ @ ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَکَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقينَ . آنگاه او را نطفه گردانيده و در جاي استوار (صُلب و رَحِم) قرار داديم .سپس نطفه را بصورت عَلَقَه [ خون بسته ] ، و عَلَقَه را بصورت مُضغَه [ چيزي شبيه گوشت جويده شده ] ، و مُضغَه را بصورت استخوانهايي درآورديم و بر استخوانها گوشت پوشانديم سپس آن را آفرينش تازه اي داديم پس بزرگ است خدايي که بهترين آفرينندگان است  ،    منتقل شدي از عالَم جَنيني (که عالَم شگفت انگيز ناميده شده است ) و از شکم مادرت ( بعد از اينکه سستي ها و ناتواني ها و ضعف هاي پي در پي را متحمِّل شد )  چنانکه در سوره لقمان آيه 14 به آن اشاره شده است  : حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلي‏ وَهْنٍ .مادرش او را با ناتواني روي ناتواني حمل کرد ( به هنگام بارداري هر روز رنج و ناراحتي تازه اي را متحمّل مي شد )   ،  به سوي دار و سراي غرور و فريب و محل موقَّت و گذرا .  و علي (عليه السلام) در اين باره فرمود : ...  أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا الدُّنْيَا دَارُ مَجَازٍ وَ الآخِرَةُ دَارُ قَرَارٍ  فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمَقَرِّكُمْ . اي مردم دنيا مکان عبور و آخرت منزلگاه حقيقي است، پس از اين مکان عبور و گذرا ، براي خانه جاودانه ،  زاد و توشه اي جمع نماييد و نيز فرمود :  اَلدُّنْيَا تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُرُّ . دنيا مى فريبد و زيان مى زند و  مي گذرد .


وبعد از اينکه از ناحيه سر از شکم مادر به عالَم دنيا افتادي و منتقل شدي و در حال تولُّد و آمدن به دنيا مملُوّ و محفوف و آغشته و همراه با آلوده گي هاي تَهوُّع آور و مُشمئز کننده بودي و بعد از ورود در اين عالَم که « دنيا» ناميده مي شود و  محفوف و همراه هست با  تلخي ها و سختي ها و خوشي ها و حُزن و سُرور و  فرود و فراز و وحشت و اُلفت و جنگ و صلح و جدايي و اتصال و گريه و خنده و دوستي و دشمني و بلندي و پستي و باطل و حق که ان شاءَ الله حق باطل را از اساس و ريشه نابود خواهد نمود و غير اين موارد ، و بعد از انتقال به اين دنيا با اوصافي که دارد ،  سير ديگري را شروع کردي که با تحوُلات مهمي که دارد از سيرِ جَنيني و بَطني(شَکمي)   متمايز و ممتازخواهد بود . سير ديگري را شروع کردي(کودکي و نوجواني و جواني )  تا اينکه  به حدِّ رُشد و قدرت و توانايي و بلوغِ جسمي و بدني  و معنوي رسيدي و در سوره حج آيه 5 چنين آمده است :  يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنْ کُنْتُمْ في‏ رَيْبٍ مِنَ الْبَعْثِ فَإِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ مُخَلَّقَةٍ وَ غَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِنُبَيِّنَ لَکُمْ وَ نُقِرُّ فِي الْأَرْحامِ ما نَشاءُ إِلي‏ أَجَلٍ مُسَمًّي ثُمَّ نُخْرِجُکُمْ طِفْلاً ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ وَ مِنْکُمْ مَنْ يُتَوَفَّي وَ مِنْکُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلي‏ أَرْذَلِ الْعُمُرِ  لِکَيْلا يَعْلَمَ مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْئاً . اي مردم! اگر در رستاخيز شک داريد ، ( به اين نکته توجّه کنيد که: ) ما شما را از خاک آفريديم ، سپس از نطفه ، و بعد از خون بسته شده ، سپس از «مضغه» [ چيزي شبيه گوشت جويده شده ] ، که بعضي داراي شکل و خلقت است و بعضي بدون شکل تا براي شما روشن سازيم ( که بر هر چيز قادريم ) ! و جنين هايي را که بخواهيم تا مدّت معيّني در رحم ( مادران ) قرار مي دهيم ( و آنچه را بخواهيم ساقط مي کنيم ) بعد شما را بصورت طفل بيرون مي آوريم سپس هدف اين است که به حدّ رشد و بلوغ خويش برسيد. در اين ميان بعضي از شما مي ميرند و بعضي آن قدر عمر مي کنند که به بدترين مرحله زندگي ( و پيري ) مي رسند آن چنان که بعد از علم و آگاهي ، چيزي نمي دانند.


اي مغرور و اي متکبر  اگر تو عالم و يا جاهل و يا غنيّ و يا فقير و يا قوي و يا ضعيف هستي و يا داراي جمال و منصب و مقام و عنوان و موقعيت و جايگاه اجتماعي مي باشي  پس بدان که با وجود اين اوصاف  هيج راه فراري از چنگال هاي مرگ نخواهي داشت و مرگ و موت گريبانگير تو خواهد شد  و همانا مرگ  و قبر در پياپيش تو قرار دارد و به آن خواهي رسيد و خداوندِ تَبارَک و تَعالَي در سوره نساء آيه  78 چه زيبا فرمود :  أَيْنَما تَکُونُوا يُدْرِکْکُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ کُنْتُمْ في‏ بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ . هر جا باشيد ، مرگ شما را درمي يابد هر چند در برجهاي محکم باشيد  و اگر به آنها [ منافقان ] حسنه ( و پيروزي ) برسد. و در سوره آل عمران آيه 185 فرمود : کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ.  هر کسي مرگ را مي چشد و شما پاداش خود را بطور کامل در روز قيامت خواهيد گرفت آنها که از آتش ( دوزخ ) دور شده ، و به بهشت وارد شوند نجات يافته و رستگار شده اند و زندگي دنيا ، چيزي جز سرمايه فريب نيست .ودر سوره اَلرَّحمن آيه 26 و 27 فرمود :  کُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ * وَ يَبْقي‏ وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ .همه کساني که روي آن [ زمين ] هستند فاني مي شوند *  و تنها ذات ذو الجلال و گرامي پروردگارت باقي مي ماند.


و چه زيبا سرود  به فارسي شيخ اَجلّ سعدي شيرازي :
جهان اي برادر نماند به کس
دل اندر جهان آفرين بند وبس
مکن تکيه برملک دنيا و پشت
که بسيار چون توپرورد و کشت
چو آهنگ رفتن کند جان پاک
چه بر تخت مردن چه بروي خاک


و  نيز  گفت :  هرچه نپايد دلبستگي نشايد .


اي انسان و اي متکبر و مغرور اين آيات را  از روي تدبُّر و فهم قرائت نما :


** يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ ما غَرَّکَ بِرَبِّکَ الْکَريمِ ( سورة الأنفطار -الآية 6)
**يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ وَ اخْشَوْا يَوْماً لا يَجْزي والِدٌ عَنْ وَلَدِهِ وَ لا مَوْلُودٌ هُوَ جازٍ عَنْ والِدِهِ شَيْئاً إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا وَ لا يَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ. (سورة اللُّقمان-الآية 33)


** يَعِدُهُمْ وَ يُمَنِّيهِمْ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ إِلاَّ غُرُوراً (سورة النساء-الآية 120)


** کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ. (سورة آل عمران-الآية185)


و روايت شده که حضرت اميرالمؤمنين(عليه السلام) وقتي که عبور نمود به مدائن و آثار کسري( کاخ انوشيروان ستمگر و پادشاهان ساساني )  هنگام مشاهده اين آثار ، اين آيات را قرائت نمود :
کَمْ تَرَکُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ *  وَ زُرُوعٍ وَ مَقامٍ کَريمٍوَ نَعْمَةٍ کانُوا فيها فاکِهينَ * کَذلِکَ وَ أَوْرَثْناها قَوْماً آخَرينَ * فَما بَکَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ وَ ما کانُوا مُنْظَرينَ *


و در پايان اين آيه را نَصبُ العين خود قرار داده و در آن تدبُّر و انديشه نما  هنگامي که به نعمت و نِقمت و راحتي و آفت و حُزن و شادي ...  مواجه مي شوي :  لِکَيْلا تَأْسَوْا عَلي‏ ما فاتَکُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ کُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ . (سورة الحديد- الآية23)


و علي (عليه السلام) فرمود : رَحِمَ اللّهُ اِمْرَاً عَلِمَ مِن أينَ وَفي أينَ وَ إلي أينَ .


خدا رحمت کند کسي را که بداند از کجا آمده و در کجا هست و به کجا مي رود .
(کتابِ اسفار اربعه  ج8، ص355.)


و چه زيبا  اين شعر به فارسي سروده شده :


روزها فکر من اين است و همه شب سخنم



که چرا غافل از احوال دل خويشتنم



از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود






....               ....              .....    ادامه دارد  ............  


خدا رحمت کند کسي را که بداند از کجا آمده و در کجا قرار گرفته است و به سوي کجا مي رود»

ãäÈÚ äæÔÊå: http://parsinet.blogfa.com/tag/%C2%AB%D8%B1%D9%8E%D8%AD%D9%8E%D9%85%D9%8E-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87%D9%8F-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D8%A1%D9%8B-%D8%B9%D9%8E%D8%B1%D9%8E%D9%81%D9%8E-%D9%85%D9%90%D9%86-%D8%A3%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D9%81%DB%8C-%D8%A3%DB%8C%D9%86-%D9%88-%D8%A5%D9%84%DB%8C
˜?í ˜ÑÏä ÈÏæä Ð˜Ñ ãäÈÚ ÈÇÚË ˜ÇåÔ ÑÊÈå æÈ ÔãÇ ÏÑ ?æ?á ãíÔæÏ

 اَلرّاقِم للسُّطُور : السيد اصغر سعادت الميرقديم اللاهيجي
نوسنده متن : سيداصغرسعادت ميرقديم لاهيجي


 ** تَذکِرَةُُ لِلمُتَکبِّرين وَ المَغرُورِين+تذکر و يادآوري براي متکبرين و مغرور ها


+سايت حکيم عسکري گيلاني لشت نشايي


 
**تَذکِرَةُُ لِلمُتَکبِّرين وَالمَغرُورِين+تذکربراي متکبران و مغرورين+نسيم معرفت


** آيت الله سيد اصغر سعادت ميرقديم لاهيجي

نویسنده : بازدید : 5 تاريخ : شنبه 23 ارديبهشت 1396 ساعت: 15:37

آرشیو مطالب

خبرنامه

عضویت

نام کاربري :
رمز عبور :

فهرست وبلاگ